Adli Para Cezalarında TCK'nın 53/1 md. Uygulanamaz
Kullanıcı Değerlendirmesi: / 35
ZayıfEn iyi 
Osman ATALAY tarafından yazıldı   

ÖZET : 5237 sayılı TCK nın 53.md.sine göre belli haklardan yoksun bırakılmasına karar verilebilmesi için sanık hakkında Hapis Cezasına karar verilmesi gerekir. Adli Para Cezasına karar verilmesi halinde TCK 53.md.sine göre belli haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemez. Bu konuda aşağıdaki Yargıtay Kararı mevcuttur.

 

YARGITAY 8. Ceza Dairesinin 09.04.2007 tarih 2007/3365 Esas 2007/2892 sayılı kararı:

 

 “6136 sayılı Kanuna muhalefetten sanıklar Erhan IŞIK ve Zeynel DEMİRBAŞ’ın 6136 Sayılı Kanunun 13/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 50. maddeleri uyarınca 7795 YTL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, aynı kanunun 53. maddesinde bulunan güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına dair (ANKARA) 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/12/2006 tarih ve 2006/521 – 1162 sayılı kararıyla ilgili olarak;

            1-Sanıklar hakkında 6136 sayılı Kanunun 13/1 maddesi uyarınca hükmolunan 1 yıl hapis cezasından çevrilme 7300 YTL adli para cezası ile aynı madde gereğince doğrudan verilen 495 YTL adli para cezasının toplanarak 7795 YTL adli para cezasına karar verilmiş ise de, 5237 sayılı TCK.nun 50/1-. Madde ve fıkrasının (a) bendi uyarınca sanık hakkında kısa süreli hapis cezasından çevrilerek tayin olunan adli para cezasının tamamen veya kısmen ödenmemesi halinde aynı maddenin 6 ve 7. fıkraları uyarınca hükmü verene mahkeme tarafından kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen yerine getirilmesine yada seçenek yaptırımın değiştirilmesine karar verileceği; buna karşın doğrudan tayin olunan adli para cezasının ödenmemesi halinde ise 5275 sayılı kanunun 106/3 ve 7. madde ve fıkraları uyarınca hükümlünün C.Savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarınca hapsedileceği; yine aynı maddenin 9. fıkrası uyarınca , 5237 sayılı TCK.nun 50/1. madde ve fıkrasının (a) bendine göre seçenek yaptırım olarak tayin olunan adli para cezaları saklı kalmak kaydıyla, adil para cezasından çevrilen hapsin ertelenemeyeceği, bunun infazında koşullu salıverme hükümlerinin uygulanamayacağı ve infaz aşamasındaki bu farklılıklar nedeniyle 5237 sayılı kanunda cezaların içtimaının düzenlenmediği de gözetilmeden, sanık hakkında hapis cezasının çevrilerek tayin olunan adli para cezası ile doğrudan tayin edilen adli para cezasının toplanmasına karar verilmesinde,

            2- 5237 sayılı Kanunun 53. maddesine göre belli haklardan yoksun bırakılmasına karar verilebilmesi için kişi hakkında hapis cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, adli para cezasına hükmolunan sanık hakkında anılan maddedeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 08.03.2007 gün ve 12122 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığından 27.03.2007 tarih ve 2007/50790 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize tevdii edilmekle incelendi:          

TÜRK MİLLETİ ADINA


           
Gereği görüşülüp düşünüldü:

            5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106. maddesinde yer alan talebe konu edilen hükümler ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanununda “cezaların içtimaı” yönünde bir düzenlemeye yer verilmemiş olması karşısında, sanıklar hakkındaki hapis cezasından çevrilerek hükmolunan adli para cezası ile doğrudan tayin olunan adli para cezalarının toplanmasının mümkün bulunmaması; ayrıca 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesine göre sanıklar hakkında güvenlik tedbirlerinin uygulanabilmesi için verilen hapis cezası olması gerektiği, sanıklar hakkında adli para cezasına hükmolunması sebebiyle bu maddenin uygulanma imkanının bulunmaması nedenlerine istinaden kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle;

            Ankara 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/12/2006 tarih ve 2006/521-1162 sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca (BOZULMASINA),

            Hüküm fıkrasının, “ Toplam sanıkların 7795’er YTL adli para cezası ile cezalandırılmalarına” şeklindeki 3. paragrafı ile “5237 sayılı Yasanın 53. maddesinde bulunan güvenlik tedbirlerinin sanıklar için ayrı ayrı uygulanmasına” biçimindeki 6. paragrafın hükümden çıkartılmasına, sair hususların aynen bırakılmasına, dosyanın mahaline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 09.04.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.”

(YARGITAY 8. Ceza Dairesinin 09.04.2007 tarih 2007/3365 Esas 2007/2892 sayılı kararı
)